Eddie is a wounded war veteran, an old man who has lived, in his mind, an uninspired life. His job is fixing rides at a seaside amusement park. On his 83rd birthday, a tragic accident kills him as he tries to save a little girl from a falling cart. He awakes in the afterlife, where he learns that heaven is not a destination. It’s a place where your life is explained to you by five people, some of whom you knew, others who may have been strangers. One by one, from childhood to soldier to old age, Eddie’s five people revisit their connections to him on earth, illuminating the mysteries of his “meaningless” life, and revealing the haunting secret behind the eternal question: “Why was I here?”

The five people you meet in heaven recensie

Weer eens een boek van de boekenclub. Dit boek hadden we gekozen op basis van recensies zonder dat we wisten om welk boek het ging. Iedereen moest 1 positieve (korte) recensie aanleveren en 1 negatieve (korte) recensie aanleveren van een boek naar keuze. Uiteindelijk won The Five People You Meet in Heaven. De recensies waren namelijk: “I decided that this could be a good book to read on an extremely crowded flight. I couldn’t have been more wrong. I don’t think I’ve ever cried this hard for a book…” en de andere recensie was: “poop.” Nou, dat had iedereen natuurlijk helemaal nieuwsgierig gemaakt! Vol enthousiasme begon ik aan het boek, wat volledig buiten mijn normale genre lag.

Wat vond ik ervan?

Dit gaat een korte recensie zijn voor een kort boek. Ten eerste was het boek helemaal niet “poop”, maar het boek was nou ook weer niet zo mooi dat ik ervan moest huilen, zoals in de positieve recensies werd beschreven. Het was een mooi en aangrijpend verhaal waarin de zin van het leven centraal staat. Ik vond het mooi om te lezen hoe jij als persoon effect kan hebben op iemands leven, ook al ben je soms maar 5 seconden met elkaar in aanraking geweest. Ook had dit boek ontzettend veel mooie diepzinnige quotes, zoals: “That’s the thing. Sometimes when you sacrifice something precious, you’re not really losing it, You’re just passing it on to someone else.” P. 98. En een quote die mij echt heel diep raakte was: “Lost love is still love. It takes a different form, that’s all. You can’t see their smile or bring them food or tousle their hair or move them around the dance floor. But when those senses weaken, another heightens. Memory. Memory becomes your partner. You nurture it. You hold it. You dance with it. Life has to end, love doesn’t.” – P. 184.

Ook worden er 5 levenslessen meegegeven, maar wat ik echt een minpunt vond aan dit boek was dat er soms niet wat dieper ingegaan werd op de onderwerpen. Hoewel er hele mooie quotes in voorkwamen en de onderwerpen ook aangrijpend waren, bleef het soms wat oppervlakkig. Elke keer wanneer je dacht oké, het gaat wat dieper, stopte het hoofdstuk bijna abrupt en gingen we door naar de volgende levensles.

---

Ik geef het boek 3 sterren omdat het een mooi, aangrijpend verhaal heeft maar je soms wel de diepgang wat mist.

Auteur: Mitch Albom

Publisher: Hyperion

Genre: Literatuur

Gepubliceerd in: september 2003

Bladzijdes: 198