
In the summer of 1980, Joan Goodwin begins training to be an astronaut at Houston’s Johnson Space Center, alongside an exceptional group of fellow candidates. As the new astronauts prepare for their first flights, Joan finds a passion and a love she never imagined and begins to question everything she believes about her place in the observable universe. Then, in December of 1984, on mission STS-LR9, everything changes in an instant…
Atmosphere recensie
Taylor Jenkins Reid is oprecht een van mijn favoriete schrijfsters. Alles wat ik tot nu toe van haar heb gelezen heeft van mij 5 sterren gekregen. Atmosphere stond daardoor al heel lang op mijn to be read lijst, maar ik durfde er ook niet goed aan te beginnen. Wat nou als dit het verhaal was, wat me ging tegenvallen van haar? Maar ik hoorde alleen maar positieve verhalen, dus uiteindelijk met heel veel zin begon ik aan het boek…
Wat vond ik ervan?
Mijn allereerste 4 sterren aan Taylor Jenkins Reid… Mijn favoriete schrijfster heb ik een keer geen 5 sterren kunnen geven, met wel heel veel pijn in mijn hart. Don’t get me wrong, ik vond het boek nog steeds prachtig en goed. Maar het pakte me niet zoals al haar andere verhalen tot nu toe wel hadden gedaan. Waar ik normaal gesproken haar boeken in een weekje uit heb, deed ik er nu 3 weken over. Het verhaal zelf is supermooi. Ik vond het heel interessant om te lezen hoe Joan haar ware aard ontdekt. Dit was ook het deel van het verhaal dat ik het mooiste vond. Hoe je jarenlang kunt denken dat je anders bent of er niet bij hoort, totdat je net die ene juiste persoon tegenkomt die je laat voelen dat je wel ergens thuishoort. Echt kippenvel. Ook vond ik het zo krachtig om te lezen hoe de vrouwen alles op alles zetten om te bewijzen dat wij vrouwen ook in de ruimte thuishoren! Zo’n gek idee dat dat eigenlijk nog helemaal niet zo lang geleden is. Dan ga je toch weer meer waarderen in welke tijd we nu leven, waarin we als vrouwen nog steeds veel moeten strijden, maar waarin ook al zoveel wél mogelijk is! Thanks to feminism. Aan het einde van het boek heb ik alleen maar zitten huilen en huilen. Wat een verschrikkelijk en toch mooi einde had dit boek. Ik had graag nog willen lezen wat er na die tijd allemaal was gebeurd, maar dat moet ik maar aan mijn fantasie overlaten. En ik moet echt even kwijt dat ik Barbara toch zo’n vreselijke vervelend mens vond jeez.

Maar hoewel ik dus mega enthousiast ben over het boek kan ik het toch geen 5 sterren geven. Dit is omdat ik me soms verveelde… Er waren zoveel technische termen die mij niet boeiden, waardoor ik het boek vaak links liet liggen. Ook het hoofdstuk waarin Joan bijvoorbeeld uitlegde welke ster wat was, vond ik heel langdradig. Ik vind het heelal iets heel boeiends, maar als ik zo’n uitleg krijg, wil ik wel daadwerkelijk door een telescoop kijken in plaats van naar letters. Hierdoor pakte dit verhaal mij gewoon minder dan de andere verhalen die ik van haar heb gelezen. Maar al met al nog steeds een heel goed boek!
Ik geef het boek 4 sterren omdat het een heel mooi verhaal is over feminisme en achter komen wie je daadwerkelijk bent, maar soms iets teveel technische details had over de ruimte en alles wat daarbij komt kijken.
Auteur: Taylor Jenkins Reid

Publisher: Pinguin
Genre: Roman
Gepubliceerd in: 3 juni 2025
Bladzijdes: 337
