Een liefde in oorlogstijd – Margaret Leroy

20180315_165918.pngJuni 1940, Guernsey. Vivienne de la Mare probeert het dagelijks leven zo normaal mogelijk te houden voor haar twee jonge dochters, hoewel ze weet dat er elk moment bommen kunnen vallen. Haar man vecht aan het front. Zal hij ooit nog thuiskomen? Wanneer de Duitsers het eiland bezetten, moet Vivienne kiezen tussen collaboratie of verzet. Hoe kun je je vijand haten als hij de liefde van je leven wordt? Bij Gunther, een Duitse officier, voelt Vivienne zich op en top vrouw. Hem zal ze nooit kunnen verraden. Een hartverscheurend verhaal vol passie over een vrouw in gewetensnood, dat zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog op het Kanaaleiland Guernsey.

Voordat ik het boek ga reviewen moet ik wel wat bekennen. Ik heb dit boek jammer genoeg niet uit gelezen. Eenmaal op bladzijde 200 kwam ik er niet meer door heen en moest ik mijzelf echt ‘dwingen’ om het boek verder te lezen. Ik vind dat een boek lezen ontspannend hoort te zijn en niet een worsteling en daarom ben ik gestopt met dit boek. Desondanks wil ik toch graag mijn mening erover delen.

Een liefde in oorlogstijd review

Dit boek had ik gekocht in een kringloop winkel. En eigenlijk had ik er weinig verwachtingen van. Op de één of andere manier koop ik liever geen boeken bij de kringloop winkel omdat ik altijd denk ‘als het boek goed is, dan geef je het toch niet weg?’. Ik weet het, ik weet het dit is een slechte vooroordeel en daarom ben ik toch maar eens naar de kringloop gegaan om boeken te halen. Ik kwam echter terug met 10 boeken…

Het eerste boek waar ik aan begon, heette de ontvoerde prinses. Dit was helaas heel saai en kwam niet verder dan bladzijde 20. En toen pakte ik een liefde in oorlogstijd en mijn hele vooroordeel over de boeken in een kringloop winkel waren verdwenen.

Het verhaal speelt zich af in de oorlogstijd. Vivienne woont samen met haar twee

Processed with VSCO with f2 presetdochters op een klein eilandje van Frankrijk. Haar man, Eugene, vecht in de oorlog ergens in Londen. Vivienne staat in een tweestrijd, vlucht ze naar Londen en stapt ze op een piepelkleine boot of blijft ze op het eiland in de hoop dat de Duitsers niet komen. Ze kiest voor het laatste maar haar hoop was niet genoeg. De Duitsers zijn gekomen en hebben het eiland bezet. Een groot drama, totdat Vivienne de Duitse officier Gunther ontmoet….

Wat vond ik ervan?

Ik vond het verhaal echt heel bijzonder. Dit was sowieso mijn allereerste oorlogsverhaal, en ik wist niet goed wat ik ervan kon verwachten. De eerste 150 pagina’s vond ik dan ook zeer boeiend en ook echt leuk. Zoals de schrijfster alles had beschreven, je had echt het gevoel dat je op het eiland zelf was. Daarnaast vond ik de hoofdpersonage ontzettend goed beschreven, je kon de paniek en ongeduld die Vivienne soms had bij haar kinderen echt voelen. En natuurlijk de angst om te worden betrapt.

Maar waarom dan toch niet uitgelezen?

Het verhaal is ontzettend poëtisch, en laat dat net iets zijn waar ik niet zo van hou. Voor mijn gevoel werden er teveel details verteld om de sfeer te zetten. Zo kreeg je bijvoorbeeld een heel verhaal over de bloemen van Vivienne haar tuin. Van dit soort details moet je houden. Persoonlijk vond ik het niet veel aan, en heb ik deze delen stiekem ook een beetje overgeslagen. Daarnaast vond ik dat er erg veel herhaling in het boek zat. Hoe verder ik kwam, hoe meer ik dacht wauw dit lijkt op hoofdstuk 12! Op bladzijde 200 begon het mij ook echt te irriteren, en ben ik na 255 bladzijdes te hebben gelezen gestopt. Hoewel ik zeer benieuwd ben hoe het gaat eindigen met Vivienne en Gunther is dit de worsteling om door het boek heen te komen, het niet waard.

Personages

Processed with VSCO with f2 presetOnze Gunther, ik kreeg totaal geen gevoel bij Gunther. Ondanks dat het een romantisch verhaal was, en ik normaal wel ‘vlinders’ in mijn buik krijg van romantische verhalen, had ik dat bij dit boek en vooral bij Gunther niet. Gunther kon mij niet echt inpakken. Bij Vivienne had ik soms mijn irritaties omdat ze totaal geen ruggengraat had, ze nam het nooit voor zichzelf op. En dat was zo ontzettend jammer. De leukste in het verhaal vond ik toch wel Millie, de jongste dochter van Vivienne. Ze had zo heerlijke speelsheid over zich heen. Blanche, de oudste dochter van Vivienne, had ik wat meer van verwacht. Ik hoopte dat zij een grotere rol in het boek zou spelen. Maar dat viel een beetje tegen.

Het slot

Normaal eindig ik mijn review altijd met wat ik van het slot vond. Maar doordat ik het boek niet heb uitgelezen kan ik daar alleen maar met wat eigen fantasie er een eigen einde aanbreien… en wie weet pak ik op een dag het boek er weer bij en geef het een nieuwe kans.


Auteur: Margaret Leroyimages

Uitgever: The House of Books
Taal: Nederlands
Bladzijdes: 384
Gepubliceerd in: januari 2013

Rating:1 ster

Ik geef dit boek 1 ster omdat er voor mijn gevoel teveel herhalingen in zaten en het was mij te poëtisch, waardoor ik er moeilijk doorheen kwam.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s